Goede voornemens?

Het nieuwe jaar is alweer in aantocht en ik hoor het alweer volop om mij heen. Een vriendin van me zegt: “Ik ga stoppen met roken”. Een collega roept over de koffiekamertafel: “ik ga afvallen! Mijn streven is 9 kg”. Weer een ander zegt: “ik ga écht meer sporten… Heb een hele leuke sportschool gevonden!”
Toch blijkt dat de meeste mensen aan het eind van het jaar nog dezelfde voornemens hebben als bij de start van het jaar. Ze zijn tóçh niet gestopt met roken of kregen last van een blessure en konden niet meer sporten.

Zelf herken ik dit natuurlijk ook! Mijn goede voornemen was om meer tijd voor mezelf in te ruimen; “me-time”. Ik ben erg druk en eigenlijk altijd wel bezig. Ik roep dan altijd: “zolang ik er maar energie van krijg!!” Maar ja, krijg ik dit ook werkelijk? En waar krijg ik dan energie van? Hoe ziet dat er voor mij uit?

Toen ik aan het nadenken was over deze blog ben ik er eens goed voor gaan zitten. Het afgelopen jaar is er veel in mijn leven gebeurd en ben ik (zoals gewoonlijk) erg druk geweest. Onder andere een operatie in januari, een ongeluk in juli (zie mijn blog van 29-08-2016) en nog steeds niet doorhebben dat ik het eens wat rustiger aan moet doen. Binnen een aantal weken was ik weer aan het werk vanuit gefrustreerd thuis zitten.

Wat heb ik het afgelopen jaar gedaan aan mijn goede voornemen? Ik kwam erachter dat ook mijn goede voornemen NIET behaald was; tijd voor mezelf inruimen. In mei ben ik begonnen met het inrichten van mijn tuin. Grasmatten gelegd, een loungebank gemaakt met lekkere kussens er in, een zonnescherm er boven, BBQ er bij. Kortom; alle randvoorwaarden waren er.
Maar… ik was te druk, het was te warm, ik kan niet stilzitten, het gras moest nog gemaaid, er stond onkruid in de tuin etc etc… Wie kent het niet 😉

In het najaar probeerde ik het opnieuw… Wat vind ik dan wél leuk? Waar geniet ik van? Waar word ik blij en enthousiast van?
Lezen! Ik ben dus naar de boekhandel gegaan om een goed boek te halen, beker warme chocolademelk erbij, met een deken op de bank en hup… lezen. Maar ook dit ging niet goed. Een vriendin aan de voordeur voor een bakje koffie, aan de telefoon een medewerker van de tubantia of ik een abonnement op de krant wilde etc etc… Ook dat was niet gelukt besef ik nu. Het boek ligt nog op mijn nachtkastje met een boekenlegger er tussen op pagina 24. Nog 346 bladzijden te gaan…

Mijn verandering begon bij de fysiotherapie. Zij gaf aan dat ik weer mocht beginnen met wat te sporten. Tja… wat ga je dan doen? Allerlei sporten heb ik geprobeerd maar ik vind niets leuk. De skeelers liggen inmiddels op zolder na het ongeluk van juli. De sport die mij het meest uitdaagt is en blijft de paardensport. Jarenlang heb ik wedstrijden gereden, 4 avonden in de week getraind, de weekenden op wedstrijd en ik was nooit moe of futloos. Zou ik dan toch….?
Ik ben recent weer begonnen op Patricia; een oudere fokmerrie van 20 jaar. Braaf, doet geen stap verkeerd en is altijd leuk gereden door de vorige ruiter. Het begon met 10 minuutjes, dat werd al snel een kwartier en bouwde zich uit tot 3 kwartier. Ik genoot van het zadelen, even die kleine snuffel in mijn nek die ik van d’r kreeg als ik de peesbeschermers om deed, het borstelen etc.

Maar goed, continue in de bak rondjes rijden was ook niet alles. Ik besloot de “stoute rijlaarzen” aan te trekken en naar het bos te gaan. De stem van mijn fysiotherapeute hoorde ik in mijn hoofd: “let op, niet te lang!” Wetende dat ik een half uur moet stappen naar het bos en de kortste route daar een uurtje is, wist ik dat ik zeker 2 uur weg zou zijn. Daarbij was Patricia al een poosje niet mee de weg op geweest dus wist ik ook niet of ze gemakkelijk te rijden zou zijn.
Toch heb ik het gedaan en ONWIJS genoten. DIT is mijn “me-time”. DIT is mijn genieten. Maar waarom? Wat deed ik nu anders dan de vorige keren?
Nou… De telefoon stond op stil en kon ik ook niet mee bezig zijn omdat ik twee handen aan de teugels nodig had. Vriendinnen konden me niet storen want ik was niet thuis. Ik was buiten, de zon scheen en de bladeren verkleurden door de herfst. Het paard zag ik genieten met de oortjes naar voren en hoorde ik flink snuiven door haar neus. Af en toe een vreugdesprongetje was goed uit te zitten. Kortom: ik was in het “hier en nu” en niet afgeleid.

Na ruim twee uur kwam ik weer terug op stal. Pijn in de benen van het lange zitten en toch een beetje de spanning kon ik maar nét uit het zadel komen. De wangen rood, loopneus, haar uit model door de cap en de wind maar… met een grote smile op mijn gezicht. Wat genieten! HIER kreeg ik dus energie van! Het paard was relaxed en kwam lekker tegen me aan staan wat de rit afmaakte.

Heerlijk met het zonnetje op de heide!

Nu had ik de andere dingen die ik geprobeerd heb, aan de kant kunnen leggen maar dat wil ik niet. Genieten van de tuin wordt nu even wat lastig gezien de kou en de regen. Maar dat boek? Die ga ik lezen! Mijn telefoon gaat op stil, de voordeur gaat maar even niet open 😉

Hoe kan jij er nu voor zorgen dat jij je goede voornemens wél gaat halen? Daar heb ik hieronder een aantal tips voor je opgeschreven.

1 Plan in de agenda

Waar het mis gaat: een voornemen dat als een vage droom in je hoofd blijft hangen en soms, als het te laat is, de kop opsteekt.
Waar het goed gaat: een voornemen dat wordt omgezet in een concreet doel. Dit maak je concreet door er een plan aan te koppelen. Dit plan kun je nog krachtiger maken door het in je agenda te noteren.
Voorbeeld: ik wil meer sporten. Dat is wel heel vaag. Concreet: nu is het slechts 1x per maand en ik wil naar een frequentie van 4x per maand.
Agendapunt: Iedere dinsdagavond (heb ik oppas en) ga ik sporten. Meer mag natuurlijk altijd…
Wanneer ik in mijn agenda zie staan dat ik moet gaan sporten is de kans groter dat het lukt dan als ik alleen maar denk dat ik dit moet doen.

2. Vertel het rond

Waar het mis gaat: Vaak houden we onze goede voornemens voor ons, zodat we geen verantwoording af hoeven te leggen wanneer ze niet lukken. Dit werkt juist averechts.
Waar het goed gaat: Vertel aan zoveel mogelijk mensen je goede voornemens. Als jij je er dan niet aan houdt dan houden zij je er wel aan. Als het een ingewikkeld voornemen is vraag dan speciaal iemand om je scherp te houden. Bijvoorbeeld stoppen met roken.
Overigens, je kan niet stoppen met roken. Dit doe je ieder moment dat je je sigaret uit drukt. Je kunt wel stoppen met de gewoonte om te roken. Het helpt in ieder geval om dit voornemen in je omgeving te vertellen, zij houden je er zeker aan!

3. Beloon jezelf

Waar het mis gaat: We vinden het maar al te gewoon als de dingen die we ons voornemen lukken. Maar je mag er best even bij stilstaan, het is niet zo vanzelfsprekend als je denkt.

Waar het goed gaat: Als je jezelf aan een van je goede voornemens gehouden hebt, als je een doel hebt bereikt (zie punt 1.), vier het dan door jezelf een beloning te geven. Ik vind het heerlijk om een grote ronde te wandelen met de honden in het bos. Hierdoor beloon ik niet alleen mezelf 😉
Waar hou jij van? Voor de een is dit een dagje sauna en ontspanning, voor de ander is dit een uurtje ongestoord met een tijdschrift en een kop thee op de bank, een stevige wandeling maken of een nieuwe schoenen kopen.

Geef een antwoord