Een verhaal uit de praktijk: teamcoaching

Een poosje geleden beloofde ik in mijn blog een praktijkverhaal te schrijven over teamcoaching. En belofte maakt schuld… 😉

Half februari word ik benaderd na een bericht over teamcoaching op LinkedIn. De persoon die mij benaderd vraagt zich af wat het concreet inhoudt en of dit geschikt is voor “zijn team”. Ik geef aan graag langs te komen om mijn werkwijze te kunnen verduidelijken en een intake te plannen.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben in mijn auto gestapt naar Enschede en heb daar een gesprek gehad met twee teamleiders. Om als team goed te kunnen “presteren” zijn er vaardigheden nodig.  Deze vaardigheden zijn samengevat in 6 teamcompetenties namelijk:

  • Communiceren
  • Feedback geven en ontvangen
  • Team- rol/ talent benutten
  • Verantwoordelijkheid en initiatief nemen
  • Besluitvorming
  • Conflicten benutten

Tijdens de intake wordt duidelijk dat er tijdens de middag aandacht besteed dient te worden aan de bovenste 3 competenties (dikgedrukt).

Het team komt op een donderdagmiddag bij elkaar op de locatie die ik gebruik in Nijverdal. Voor een lunch is gezorgd. Deze bestaat uit verse soep en broodjes met allerlei soorten beleg. Het team krijgt even de gelegenheid om te acclimatiseren en bij te komen van het ochtendprogramma welke zij op eigen locatie hebben gevolgd middels een studiemorgen. Op de tafels ligt een informatieboekje met het programma en de inhoud van deze middag klaar. In dit boekje zit ook een stuk theorie wat deze middag centraal staat: “Het geven van de juiste (kritische) feedback”.

Als de lunch genuttigd is, starten we met de kennismaking en een stukje theorie. Waarom worden paarden ingezet tijdens een teamcoaching en wat kunnen zij van mij verwachten deze middag?  Na deze theorie gaan we aan de slag. Enigszins sceptisch gaat de groep mee naar beneden…

De eerste opdracht wordt als team uitgevoerd. Tijdens deze opdracht observeer ik vanaf de zijkant wat er gebeurt binnen dit team. Wie neemt er bijvoorbeeld de leiding? Hoe werken ze samen? Tijdens de opdracht loopt het paard vrij rond en haakt aan of aan waar nodig. Na een minuut of 15 geeft de groep aan dat “het paard niet meewerkt”. Vanaf de zijkant had ik dit al gezien maar weet nog niet exact waar het aan ligt en ben hier érg nieuwsgierig naar. Het paard blijft ondertussen druk met spiegelen.
Als de groep bij mij komt staan vraag ik hoe de opdracht verlopen is. Wat is de ervaring, wat viel er op, hoe ging het, hoe voelde jij je er bij? Tijdens dit gesprek komt het paard (Willem) steeds door de groep heen gelopen. Met name één persoon wordt min of meer door Willem uit de groep gezet. Willem gaat telkens voor deze persoon staan tussen de groep en zorgt ervoor dat ze steeds een stukje verder van de groep komt te staan. Ik beschrijf het gedrag van het paard; waarom hij dit doet vanuit een theoretische blik. In een kudde komt dit gedrag namelijk ook voor.
Ik vraag hoe hun samenwerking normaal gesproken is en wát ze samen doen. Wat mij vooraf niet bekend was, was dat deze persoon een ad interim is en pas sinds kort deze groep aanstuurt. Als ik deze persoon vraag hoe deze positie (door het paard in gang gezet) bevalt geeft ze het volgende aan: “ik ben nog maar sinds kort werkzaam binnen dit team en weet ook nog niet hoe het verder gaat verlopen. Wat ik lastig vind in dit team is dat niemand persoonlijk betrokken lijkt te zijn bij mij. Ik voel mij soms buiten de groep gezet. Eigenlijk exact wat dit paard nu doet”.
Hierover ga ik met de groep in gesprek. Herkennen zij dit? In eerste instantie komt er weinig los. Na ruim 20 minuten met elkaar in gesprek te zijn geweest, besluit Willem dat het genoeg is geweest. Hij begint vanuit het niets te bokken en rennen door de cirkel. Waar Willem normaal altijd rustig is en vol respect naar de mensen, verandert hij behoorlijk. De groep stapt uit de cirkel (zoals besproken bij de veiligheidsregels vooraf) en we laten Willem even uitrazen. De groep reageert geschrokken en geeft aan het zielig te vinden voor het paard. Als ik uitleg dat Willem puur oorspronkelijk kuddegedrag laat zien begrijpen ze dit niet direct. Ik benoem datgene wat besproken is in de sessie en het gedrag wat Willem hier telkens bij heeft laten zien. Zelf herken ik de “frustratie” van Willem bij dit team. Meerdere keren hebben wij beiden hetzelfde aangegeven (Willem middels paardengedrag en ik door telkens dezelfde zaken aan te geven) maar dit wordt door het team aan de kant geschoven. Ik ervaar een “muur” waar ik lastig doorheen kom. Na dit gezegd te hebben en weer concrete voorbeelden aan te geven, komt de groep losser. Inhoudelijk wordt er meer gesproken en zelfs gevoel wordt er bij aangegeven. Na ruim 1,5 uur komt de groep vermoeid de ring uit en lopen de kantine in voor een kopje koffie of thee.

De tweede opdracht is een meer individuele opdracht. Namelijk: wat is jouw kwaliteit binnen dit team? Hierbij maak ik gebruik van wat er in de eerste sessie besproken is. Doordat in de eerste sessie heel wat is losgemaakt, zie ik nu meer emoties bij de personen in de ring. Ze durven meer aan te geven en reageren meer open naar elkaar. Kwaliteiten worden benoemd en aangevuld door anderen. Ook wordt besproken hoe deze kwaliteit bijvoorbeeld meer ingezet kan worden.

Na deze opdracht van ongeveer een uur volgt weer een korte pauze en bespreken we de laatste opdracht. Datgene wat tijdens de eerste sessie besproken is i.c.m. de tweede opdracht nemen ze mee naar de laatste teamopdracht. Weer gaan ze gezamenlijk een opdracht uitvoeren mét het paard. Wat opvallend is, is dat het team nu beter communiceert en samenwerkt. Mensen die tijdens de eerste opdracht wat afzijdig werden gehouden, worden nu actief betrokken. Kortom; deze keer lukt het wél de opdracht te volbrengen en trots komen ze op me af en geven aan “het is gelukt!”
Ik vraag ze waarom het is gelukt en doorloop het proces nogmaals met ze. Ook bespreek ik wat dit inhoudt voor ze op de werkvloer.  Wat gaat dit team doen om het op de werkvloer ook te veranderen? Er komen mooie concrete plannen naar voren en er worden al wat voorzichtige afspraken gemaakt om nieuw gedrag in te zetten in het team.

Ter afsluiting maken we een teamfoto en lopen hierna naar boven. Daar wordt er nog kort geëvalueerd. Wat nemen ze mee uit deze middag naar de werkvloer, wat heeft het ze gebracht, wat heeft indruk gemaakt. Ik vraag ze dit op te schrijven in het informatieboekje zodat ze het later nog eens terug kunnen lezen.
Als afsluiter van de middag staat er nog een hapje en een drankje voor ze klaar zodat ze gezamenlijk deze middag kunnen afsluiten.

Reacties die  gegeven zijn op deze middag:
Ik heb inzicht gekregen in elkaars valkuilen en kwaliteiten. Ook heb ik ervaren hoe belangrijk het kan zijn om dingen te delen met elkaar.

Ik neem mee uit deze middag hoe mijn houding is naar de ander toe. Wat is het verschil in iets voelen en zeggen? Hoe kan mijn handelen overkomen op cliënten?

Ontzettend bijzondere middag voor mij en het team!

Intensief maar zó waardevol 🙂  Complimenten voor de rust en mooie opbouw.

Het meest interessant vond ik de eerste opdracht. Willem reageerde op de spanning die binnen het team heerste. Héél bijzonder!

Geef een reactie