Het rozijntje…

Mindfulness…. Iets waar ik in het verleden al eens contact mee heb gemaakt. Iets waar ik ABSOLUUT niet enthousiast over was. Iets wat ik zweverig vond. Iets wat voor mensen met geiten wollen sokken is…

En nu ga ik zélf een workshop hierin maken. Huh?? Dat is toch tegenstrijdig? Dan sta je er toch niet achter? In deze blog leg ik je uit wat de kennismaking er mee was en hoe ik er nu in sta. Dan begrijp je aan het einde waarschijnlijk wel waarom ik deze workshop ga aanbieden… Begrijp je het niet, kom het dan zelf ervaren 😉

Zo’n 6 jaar geleden kwam ik in contact met mindfulness via een bekende (Michel) van mij. Michel kreeg mindfulnesstraining op de wijze die de meeste mensen inmiddels kennen: het bekende “rozijntje”. Iets wat je in de pannenkoek doet, in je salade of in ander eten. Kortom, iets wat ergens in gaat en waar je vaak niet bij stil staat als je het opeet. Tijdens de eerste kennismaking kreeg Michel een rozijntje met de opdracht deze een poosje in zijn mond te houden en te ervaren hoe deze proeft, voelt, smaakt etc… Deze nuchtere Tukker kwam redelijk gefrustreerd thuis: “ik heb geeneens mindfulness gehad… ik moest een rozijntje proeven…”. Na deze bijeenkomst moest er thuis geoefend worden met een CD om lichaamsbewustzijn te krijgen. Deze CD is op enthousiaste wijze (not) ingesproken door een manspersoon die begint bij je tenen en eindigt bij het puntje van je hoofd. Ieder onderdeel van je lijf wordt benoemd met de bedoeling je hier bewust van te worden.

Je voelt het waarschijnlijk al aankomen… deze nuchtere Tukker kon hier niets mee. Iedere keer dat ik hem sprak, was hij in slaap gevallen bij het onderdeel knie, enkel en soms zelfs al bij zijn kleine teen!

Ik besloot er zelf een poging aan te wagen. Ja hoor… ook ik had last van hetzelfde… Al bij mijn enkels viel ik in slaap… En dat rozijntje?? Daar begon ik al geeneens aan!

Toen ik in een drukke fase kwam adviseerde de huisarts mij om ook mindfulness te gaan volgen. Met de ervaring hierboven beschreven, zou dit hem niet gaan worden. Yoga was mijn tweede plan. Ik kwam in een kleine yogaschool uit. (Advies: ga de eerste keer NIET samen met een goede vriendin die je al een poosje niet gesproken hebt en met wie je vlák vóór de les een wijntje hebt gedronken… Gegarandeerd lol in de héle stille momenten 🙂 ) Mijn vriendin die mee zou gaan haakte af en toch ging ik alleen verder. In deze yogaschool leerde ik ontspannen, ik leerde rust te krijgen in mijn hoofd, ik leerde ontspannen te ademen. Kortom; het advies van de huisarts was goed voor mij geweest!

Via een vriendin van me kwam ik (weer) in aanraking met mindfulness. Met lichte allergische reacties hoorde ik haar verhaal aan. Wat bleek? Zij had geen rozijn gehad… Zij viel niet in slaap tijdens de oefeningen… Zij was enthousiast! Langzaamaan nam ze mij mee in haar ervaringen en oefeningen en werd ik getriggerd. Zelfs IK werd enthousiast! Zij kreeg hele praktische oefeningen die ze dagelijks kan gebruiken, die prettig zijn…

Door deze praktische oefeningen merk ik, dat ik ze dagelijks toepas. Dat ik andere routines krijg. Dat ik meer rust in mijn hoofd krijg. Kortom; leerzame oefeningen.

Zelf ben ik gaan nadenken hoe ik dit vorm kan geven binnen Paard en MenZ. Dezelfde opdrachten zijn het niet geworden aangezien ik ook met paarden werk. Maar interessant en leerzaam is het zeer zeker! Door Arthur Postma aan te trekken als mindfulnesscoach krijgt deze workshop nóg meer lading.  We hopen hiermee een praktische 3 uur durende workshop neer te zetten waar ook jij enthousiast op terug kijkt. Ben jij (net als ik) die kritische, nuchtere persoon; kom het dan eens vrijblijvend proberen!

Op zondag 10 februari zullen wij van 9.30 tot 12.30 een 3 uur durende workshop presenteren vól praktische oefeningen. Koffie en thee is inbegrepen in een verwarmde kantine.

Omdat we dit aanbieden als pilot is de prijs van deze 3 uur durende workshop 25,-. Na deze pilot worden het puntje op de i gezet en zal de workshop regelmatiger plaats gaan vinden.  Pas op: bij een deelnemersaantal van 10 personen zit de workshop vol!