Dierenwelzijn

Dierenwelzijn

Afgelopen dinsdag werd ik benaderd door RTV OOST om mee te werken aan een item over dierenwelzijn: (https://www.rtvoost.nl/nieuws/312833/Paardencoach-uit-Wierden-Goed-dat-er-regels-komen-voor-therapiepaarden De verslaggever vroeg of ik hier die dag al iets van gehoord had. (Nu en ik al blij als ik ’s morgens op tijd in de auto zit naar mijn werk, mijn zoontje eten heeft gehad, de honden brokjes hebben gehad en uit zijn geweest, mijn tas mét lunch in de auto staat en ik zelf ook nog ontbeten heb. Maar goed… daar hebben wij het nu niet over 😉 )

Ik had er dus nog niets van gehoord. Een snelle blik op de laptop en ik zag inderdaad allerlei discussies losbarsten. Ook op onze besloten FB groep van paardencoaches was al een discussie gaande.

Maar waar gaat het nu eigenlijk over? Als ik op de site van het RDA kijk staat er het volgende:

Activiteiten met hulpdieren worden toegepast bij mensen van alle leeftijden en bij uiteenlopende problematiek, zoals autisme, gedragsproblemen, ADHD, depressie en dementie. Er zijn echter geen wetten of regels die het aanbod, de nodige kennis of de omgang met dieren regelen. Iedereen kan dierondersteunde interventies aanbieden zonder dat daarvoor scholing, vaardigheden of kennis hoeft te worden aangetoond. Daardoor zijn er grote verschillen tussen de zorgaanbieders. Soms komen misstanden voor door gebrekkige kennis van gedrag en verzorging van de dieren.

De inzet van dieren in de zorghulpverlening kan verantwoord zijn, vindt de Raad. Voorwaarde is dat er een goede afweging wordt gemaakt tussen het nut en de noodzaak voor de mens en de eventuele inbreuk op het welzijn van het dier. Professionalisering is dan wel een vereiste. De oprichting van een beroepsvereniging zou een eerste goede stap zijn richting betere waarborging van het welzijn van dier en mens. De overheid zou het initiatief kunnen nemen en een dergelijke oprichting kunnen faciliteren. Een beroepsvereniging kan de invoering van een kwaliteitskeurmerk op zich nemen. Hierin kunnen verscheidene zaken worden opgenomen, zoals normen voor een maximale werkbelasting en protocollen voor hygiëne en veiligheid. Daarnaast kan er worden toegezien op de totstandkoming van een uniform opleidingscurriculum.

Iedereen met een paard en een enthousiaste instelling kan zich inderdaad ‘zo maar’ paardencoach noemen. Hoe weet jij als klant nu het verschil tussen al deze aanbieders. Dit gaat echter niet om het welzijn van de paarden. Dit gaat over de aanbieders.

Maar wie gaat nu die regels opstellen?  Wie gaat er beslissen waar iedereen zich aan moet gaan houden? Dat is waar ik mij zorgen over maak. Waarschijnlijk gaan heel veel mensen en instanties zich hiermee bemoeien, wordt er een heel scala aan regels bedacht die in de praktijk misschien weinig te realiseren zijn. Of er moet aangesloten worden bij een keurmerk wat erg kostbaar is. Wat zegt dit dan over het dierenwelzijn?

Dat een paard voldoende beweging moet krijgen, goed voer en niet overbelast moet worden vind ik vanzelfsprekend. De stal waarin zij staan moet voldoende van formaat zijn en er moet sprake zijn van voldoende  weidegang. Hoe hang je hier echter regels aan? Moet ik met een timer bij de stal gaan zitten om op te letten dat hij/ zij er niet te lang in staat? Moet ik de stallen met een tandenborstel schoonmaken voor een betere hygiëne? Mag een paard per kilo lichaamsgewicht maar een x aantal minuten ingezet gaan worden tijdens sessies?

Ik kan natuurlijk alleen voor mij zelf spreken maar… als ik signalen zie van een gestrest paard, een paard wat geen plezier heeft in zijn werk, dan zet ik hem/ haar zeer zeker NIET aan het werk met klanten. Naast dat ik zorg draag voor mijn collega’s (de paarden) is de veiligheid van de klant er ook nog. Een paard wat niet wil meewerken in een sessie of niet lekker in zijn/ haar vel zit, kan op verschillende manieren reageren. Éen ervan is de frustraties botvieren op de klant. Nu ben ik goed verzekerd maar dat wil natuurlijk niemand!

Dát er regels moeten komen, ben ik het helemaal mee eens… maar laat dit dan wél doen door mensen uit het werkveld. Mét paardenkennis.

Ik kan oprecht zeggen dat de paarden bij Paard en MenZ, die ingezet worden bij de sessies:

  • voldoende weidegang/ beweging krijgen
  • 2x 45 minuten per dag ingezet worden (max 2x per week)
  • goede & regelmatige voeding krijgen
  • regelmatig bij zowel hoefsmid, tandarts als dierenarts komen
  • eerlijk gereden worden door de ruiters
  • lekker paard mogen zijn tijdens de sessies en er geen druk op ze uitgeoefend wordt
  • toppers zijn!

(Wat betreft mijn kwaliteiten/ opleidingen tot paardencoach… Deze zijn er ook zeer zeker! Ben je hier benieuwd naar, stuur mij dan gerust een berichtje of bekijk mijn LinkedInn profiel 🙂  )